The Never Ending Story


Er was eens,…
heel lang geleden,
toen tijd nog niet bestond,
in een eindeloos land zonder grenzen,
een groep engeltjes innig verbonden in licht en eenheid.

Ze speelden en lachten veel en graag en konden moeilijk zonder elkaar.
Ik weet een leuk spelletje, zei één van de engeltjes.
Laten we ons onherkenbaar vermommen en heel goed verstoppen
en dan moeten we elkaar proberen terug te vinden.

Dat vonden ze allemaal super.
Ze kozen een mooie, blauwe planeet uit
en speelden zo goed verstoppertje dat ze zich niks meer herinnerden van hun spelletje.

Tot er in hun zieltje een heimwee lichtje zachtjes straalde en het zoeken begon.
Maar wat zoek ik dan, vroegen de engeltjes zich af,
en hoe herken ik waar ik op zoek naar ben?

Ja, dat was een moeilijke, maar ze zochten verder,
oost, west, noord, zuid, binnen en buiten, overal.

En op een dag,
heel nu en heel hier,
werd hun nooit verbroken band terug zo sterk
dat ze als een magneet elkaar zo maar aantrokken.

O, wat een vreugde ! Eindelijk terug samen.
Maar hoe heb jij mij nu herkent, vroeg er een engeltje ?

Wel,
ik nam je hand en herinnerde mij onze thuis,
ik keek in je ogen en zag engelen liefde,
ik knuffelde je minutenlang en voelde me één,
ik hield van je en een hemel opende zich in mij,
ik vroeg je naam en je fluisterde: schat, welkom in mijn hart.

De engeltjes wilden elkaar nooit meer missen.
Ze wonen nu in een liefdeskasteel met elfen tuin,
waar alle mooie vogels fluiten tot in de groenste boomkruin.

Ze dansen elk hun eigen lied in harmonie met al wat is
en spelen vrij als kinderen samen het toversprookje van de goede fee.

Ze leefden nog ferm gelukkig
en deden net alsof verleden en toekomst niet bestonden

…en misschien is dat ook wel zo.



Nu de Engeltjes elkaar al een tijdje hebben terug gevonden,
gebeuren er allerlei Wondere Dingen.
Zo gaat dat meestal in een Toverheelal.

Vele stukjes van de magische levenspuzzel vallen plots zo mooi op hun plaats.
Onderliggende verbanden worden duidelijk als oplichtende energiedraden in een onmetelijke Ruimte.
De Synchroniciteit en de Perfectie, altijd aanwezig in de Schepping, worden zichtbaar.

Bijna als vanzelf creëren ze voortdurend nieuwe Mogelijkheden en uitgelezen Kansen.
Duidelijk ervaren ze de Leiding en de Hulp die Geestelijke Broeders hen aanbieden.
Stap voor stap en met elkanders hulp komen ze steeds een stukje dichter bij het zich herinneren van wie ze werkelijk zijn.

Zo beleven ze vele Schitterende Momenten.
Helende Harmonie momenten, Zuivere Zalige Zonnestraal momenten.
En in hun hart weten ze dat ze samen nog vele unieke en heilige momenten zullen scheppen.
Momenten en Ervaringen die met Gouden Letters in hun Ziel worden bijgeschreven.
Creaties en Celebraties die in het Grote Boek der Schepping staan opgetekend.

De Engeltjes genieten en verheugen zich.
Het Vuur der Transformatie brandt hun Ego en Angsten tot as.
In de Stilte van hun innerlijk gloort de dageraad van een Gouden Millennium.

Het inzicht daagt wat menszijn op Aarde in deze tijd werkelijk behelst.
De winden van een Nieuwe Tijd waaien het stof van vergetelheid de ruimte in.
Eerst voorzichtig maar steeds onweerstaanbaarder sijpelt de herinnering aan hun ware afkomst door de webben van het geheugen.

Kinderen van God, gevangen in een zware en duistere dimensie.
Ridders van Licht, zichzelf overwinnend op weg naar Meesterschap.
Scheppers van Schoonheid, eeuwige Getuigen van al wat is.

Welke taak hoort daarbij, welke opdracht hebben ze zichzelf gegeven?
Scheppen doen ze toch al, bewust of onbewust.
Want wat ze denken gebeurt uiteindelijk altijd.
Maar deze maal creëren ze

Het Tijdperk van Vreugde en Passie.
De Evaring van Geest en God.
De Era van Eenheid en Broederschap.


Hun spontane Vreugde en het hemelse Gelach zijn de Lichtbakens die aanwijzen dat ze op het juiste spoor zitten.
Een onvoorstelbare Kracht straalt vanuit hun Hart de wereld in.
Iedereen aanrakend, elk wezen verwarmend.
Een nimmer te stuiten Energie, een Levend Lachend Licht.
De Essentie van hun Wezen.

Licht dat Dromen in realiteit verandert.
Licht dat Mensenzielen in Eenheid verbindt.
Licht dat duisternis en angst laat verdwijnen.
Licht dat Wijsheid in de Werkelijkheid brengt.
Licht dat Vrede en Vreugde op Aarde neerzet.


En alles voelt juist.
En alles is mogelijk.
En dankbaarheid bloeit open als een Roos in hun harten.
Want dit is nog maar het begin
van de reis in Bewustzijn.
Van wakker worden.
Van de ontrafeling van het Mysterie.

De Creatie van een Liefdesplaneet is bezig.
De Pioniers van een Nieuwe Tijd zijn op post.
De Hulp van alle Hemelen draagt ons verder.

En het doek gaat open.
De muziek klinkt veelbelovend.
De spelers verschijnen in vol ornaat.
Iedereen heeft een rol en gaat volledig op in het spel.
Een lach en een traan.
Emotie en interactie.
Een knuffel en een gevecht.
Denken en doen.
Een wieg en een graf.
Een verhaal en een lied.
Dan valt het doek.
Het applaus is groot, de bewondering gemeend.
Maskers worden nu afgezet, de toneelkledij uitgedaan.
Het licht wordt aangestoken.
En de spelers verschijnen nu als wie ze zijn:


G   o   d   e   n         v   a   n         L   i   e   f   d   e
L   i   e   f   d   e         v   a   n         G   o   d


Onbegrensd en Vrij
De Stilte in de Zon
De Leegte in het Hart
De Bron in het Universum

De Engeltjes knuffelen elkaar innig
Kijken diep in elkanders ogen
Raken lichaam en ziel teder aan
Omdat het echt en fijn voelt
Omdat enkel mensen de extase van een aanraking kunnen ervaren

En misschien wel omdat er niets anders te doen valt dan


L   i   e   f   d   e         t   e         Z   i   j   n
Glenn Callens


© Glenn Callens
Rivendell Village